Οι χθεσινές βουλευτικές εκλογές, στην Βρετανία, παρά την φιλολογία των τελευταίων ημερών, που ήθελε να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα του "ευρωπαϊστικού" τμήματος της βρετανικής ελίτ, για την αποφυγή του Brexit, μέσω της επίτευξης της μη αυτοδυναμίας των Συντηρητικών του Boris Johnson, υπήρξαν, σαρωτικές, ως προς το τελικό αποτέλεσμά τους.  Όπως φαίνεται, η επικράτηση των Tories και της σκληρής γραμμής του BoJo, με το σύνθημα, "Get Brexit Done", είναι σαφέστατη, ως προς τον αριθμό των εδρών, που κέρδισε το πολύπαθο κυβερνητικό κόμμα, στις στενές μονοεδρικές περιφέρειες της χώρας, αλλά και ως προς τα ποσοστά και τον αριθμό των ψήφων που έλαβαν τα κόμματα.
 
Βέβαια, οι δημοσκοπήσεις δεν έπεσαν έξω, ως προς τα ποσοστά των κομμάτων, αλλά έπεσαν πολύ έξω, ως προς τις προβλέψεις τους, για τις έδρες, που θα κέρδιζαν τα κόμματα και ιδίως, στις έδρες, που προέβλεπαν ότι θα αποσπούσε το κυβερνόν Συντηρητικό Κόμμα, αφήνοντας περιθώρια - όσο μικρά και αν ήσαν αυτά - για ένα θαύμα, που δεν θα επέτρεπε, στους Tories, να αποκτήσουν κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.
Βλακείες. 
 
Πέρα, από την άνετη επικράτηση των Συντηρητικών του Boris Johnson, σε επίπεδο αριθμού ψήφων και ποσοστών, έναντι των Labours, του Jeremy Corbyn, που έκαναν ό,τι περνούσε, από το χέρι τους, για να σταματήσουν και να ανατρέψουν την πραγματοποίηση του Brexit- κάτι που το πλήρωσαν, πολύ ακριβά -, οι Tories σάρωσαν, σε επίπεδο βουλευτικών εδρών, με δεδομένο το ιδιόμορφο πλειοψηφικό σύστημα, που ισχύει, στην Βρετανία και το οποίο καθιστά, πολύ πιο σημαντική την διεκδίκηση των εδρών των στενών εκλογικών περιφερειών, από την κατανομή των ψήφων και των ποσοστών των κομμάτων.
 
Έτσι, αυτό που συνέβη, είναι αυτό ήταν φυσιολογικό και αναμενόμενο να συμβεί. Οι Εργατικοί και οι άλλοι αντίπαλοι των Συντηρητικών, συνετρίβησαν, σε επίπεδο εδρών και υπέστησαν μια τεράστια ήττα, σε επίπεδο ψήφων και ποσοστών.
 
Οι χθεσινές εκλογές ήσαν, ουσιαστικά, μονοθεματικές, με το θέμα της υλοποίησης του Brexit να κυριαρχεί, περίπου, απόλυτα. 
 
Αυτή η απλή πραγματικότητα οδήγησε το Συντηρητικό Κόμμα και ειδικά, τον Boris Johnson, σε έναν εκλογικό θρίαμβο και το Εργατικό Κόμμα, σε μια δεδομένη, εκ των προτέρων, συντριπτική ήττα, ακριβώς, επειδή, οι Συντηρητικοί στήριξαν την υλοποίηση της εξόδου, από την κωμικοτραγική βαβυλωνία της "Ε.Ε.", ενώ ο Jeremy Corbyn και οι Εργατικοί προσπάθησαν, μέχρι το τέλος, να κρατήσουν την Βρετανία, στην ψυχορραγούσα "Ευρωπαϊκή Ένωση", αποκοπτόμενοι, από την εργατική βάση του κόμματός τους, που στήριξε, μαζικά, την έξοδο της χώρας, από τα ψοφίμια της "Ε.Ε.".  
 
Με βάση τα, παρακάτω, εκλογικά αποτελέσματα, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσουμε του λόγου το αληθές.
 
 
 
Επίσημα · 650/650 έδρες
326 απαιτούνται για πλειοψηφία
 
      Ψήφοι
Κόμμα και αρχηγός   Έδρες Μερίδιο Πλήθος
  365 43,6% 13.966. 565
  203 32,2% 10.295.607
  48 3,9% 1.242.372
  11 11,6% 3.696. 423
  8 0,8% 244.128
  7 0,6% 181.853
  4 0,5% 153.265
  1 2,7% 865. 697
  0 2% 642.303
  0 0,1% 22.817
Άλλα κόμματα
  3 2,1% 700.886
 
 
 
 
 
Οι Labours του Jeremy Corbyn υπέστησαν μια τεράστια κατακρήμνιση, δυόμισυ χρόνια, μετά τις βουλευτικές εκλογές της 8/6/2017. Τότε, είχαν αποσπάσει ένα πολύ σημαντικό και μη αναμενόμενο ποσοστό ψήφων της τάξεως του 40% και 12.878.460 ψήφους, αποσπώντας 262 έδρες, στην βουλή των κοινοτήτων. 
 
Στις χθεσινές βουλευτικές εκλογές, οι Εργατικοί, κυριολεκτικά, κατακρημνίστηκαν, αφού έλαβαν ένα ποσοστότης τάξεως του 32,2% (-7,8 μονάδες) και 10.295. 607 ψήφους (-2.572. 853), αποσπώντας, μόλις 203 έδρες (-59). Η βάση τους, στα εργατικά στρώματα της βρετανικής κοινωνίας τους εγκατέλειψε μαζικά. Και από αυτή την εκλογική συμφορά, το Εργατικό Κόμμα θα αργήσει να ανακάμψει, ενώ είναι, εξαιρετικά, πιθανό ότι η κομματική γραφειοκρατία θα βγάλει συμπεράσματα, για αυτή την συντριπτική ήττα, τα οποία θα είναι, απολύτως, εσφαλμένα και φυσικά, θα εναρμονίζονται, με τα συμφέροντα της βρετανικής μπατιροτραπεζοκρατίας και της λοιπής οικονομικής ελίτ της χώρας αυτής.  
 
Η κομματική ελίτ θα καταλήξει, στο συμπέρασμα ότι, για την εκλογική συντριβή, φταίει το ριζοσπαστικοφανές πολιτικό και οικονομικό μανιφέστο, που στήριξε ο Jeremy Corbyn.
 
Ουδέν αναληθέστερο. 
 
Η εκλογική συντριβή των Εργατικών, που τα είχαν πάει, ανέλπιστα, καλά, μόλις, πριν από δυόμισυ χρόνια, στις βουλευτικές εκλογές της 8/6/2017, σε σχέση, με τις βουλευτικές εκλογές της 7/5/2015, στις οποίες είχαν λάβει ένα ποσοστό της τάξεως του 30,4% και 9.344.328 ψήφους, αποσπώντας 232 έδρες, οφείλεται, αποκλειστικά, στην άρνησή τους να στηρίξουν το Brexit. 
 
Όλα τα άλλα είναι κουραφέξαλα.
 
 
Από την άλλη πλευρά, ο Boris Johnson και το Συντηρητικό Κόμμα, που αναγεννήθηκε, από την τέφρα της περιόδου της πρωθυπουργίας της Theresa May, χάρη, στον τωρινό πρωθυπουργό, ο οποίος, τον περασμένο Ιούλιο, παρέλαβε το κυβερνητικό κόμμα, σε μια κατάσταση πτωματικής αποσύνθεσης, σάρωσαν και κυριολεκτικά, τα πήραν όλα.
 
Οι Tories, με ένα ποσοστό της τάξεως του 43,6% (+1,2 μονάδες), έλαβαν 13.966.565 ψήφους (+319.881) και απέσπασαν 365 έδρες (+48) και την κοινοβουλευτική παντοδυναμία (ξεπερνώντας, κατά πολύ το όριο των απαιτούμενων 326 εδρών) ενώ δύομισυ χρόνια πριν, υπό την αρχηγία της Theresa May, είχαν υποστεί μια μεγάλη εκλογική ψυχρολουσία, λαμβάνοντας ένα ποσοστό, ίσο με 42,4% και 13.646.684 ψήφους, που αντιστοιχούσαν, σε 317 έδρες, με αποτέλεσμα να χάσουν την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, που είχαν αποκτήσει, στις βουλευτικές εκλογές της 7/5/2015.
 
Όμως, αυτός ο (λελογισμένος, σε επίπεδο αριθμού ψήφων και ποσοστών) θρίαμβος του BoJo και των Συντηρητικών είναι πιθανό να οδηγήσει και αυτούς, σε εσφαλμένα συμπεράσματα. 
 
Η άνετη νίκη των Tories δεν οφείλεται, στο οικονομικό πρόγραμμά τους. Οφείλεται, αποκλειστικά, στην στήριξη του Brexit, γεγονός, το οποίο πιστώνεται, στον πρωθυπουργό και στην ηγετική του ομάδα.
 
Και φυσικά, τα συμπεράσματα, που θα βγάλουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι, είναι αυτά, που θα προσδιορίσουν την πολιτική συμπεριφορά και των κυβερνώντων Συντηρητικών και των αντιπολιτευόμενων Εργατικών, όπως και όλων των άλλων κομμάτων, αλλά και ευρύτερα, όλων των παραγόντων του βρετανικού πολιτικού και οικονομικού συστήματος.
 
Όσον αφορά τους δυσθυμικούς "ευρωενωσιακούς", το τερατογονικό κατασκεύασμα (η αποκαλούμενη, ως "Ευρωπαϊκή Ένωση") των οποίων έχει εισέλθει, στην φάση μιας μακροχρόνιας, αλλά και αναπόφευκτης διάλυσης, αυτό, που πρέπει να επισημανθεί, είναι η ουσιαστική μηδαμινότητά τους, μέσα στην γεωπολιτική των νέων παγκόσμιων ισορροπιών, που διαμορφώνονται και οι οποίες πρόκειται, οσονούπω, να στεροποιηθούν, τα προσεχή χρόνια.
 
Η γραφειοκρατία των Βρυξελλών, οι μπατιροτραπεζίτες της Φραγκφούρτης και οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Γαλλίας αποτελούν ένα απειροελάχιστο μέγεθος, στον, υπό κατασκευή, νέο γεωπολιτικό χάρτη του πλανήτη μας και πρόκειται να αποτελέσουν τους καρπαζοεισπράκτορες της ιστορικής εξέλιξης.
 
Με λίγα, λόγια, το μέλλον όλων τους είναι κακό, σκοτεινό και μελαγχολικό. Το βλέπουν, αλλά προτιμούν, ως στρουθοκάμηλοι, να το αγνοήσουν. Φυσικά, δεν πρόκειται να τα καταφέρουν, επί πολύ, να το αγνοούν.
 
Ως εκ τούτου, θα υποστούν τις αναπόφευκτες συνέπειες των πράξεών τους. Οι οποίες θα είναι θανατηφόρες, αφού η διαδικασία του ξαφνικού θανάτου της "Ευρωπαϊκής Ένωσης" συνεχίζεται και κάποια στιγμή θα φθάσει στην ολοκλήρωσή της, με το τέλος του βίου του τεχνητού και αφύσικου αυτού τερατουργήματος.
 
Θα αργήσει, κάπως, αλλά θα έλθει.