Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι γεγονός ότι εξακολουθεί, πάντα, να ταλαιπωρεί την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Και φυσικά, αυτό δεν συμβαίνει αδίκως. Η Συμφωνία αυτή, πέραν από την αναγνώριση του γειτονικού κράτους, με τον προσδιοριστικό χαρακτηρισμό Βόρεια Μακεδονία, αναγνώρισε, παράλληλα, ως μακεδονική, την γλώσσα και την εθνότητα (nationality) του πλειοψηφικού τμήματος των βουλγαρικής καταγωγής Σλαβομακεδόνων κατοίκων της.
 
Αυτή είναι η αλήθεια. Και αυτή την αλήθεια δεν μπορούν να την υπερκεράσουν και να την επισκιάσουν, οι όποιες επεξηγηματικές και λοιπές πρόνοιες, που περιλαμβάνονται, στην Συμφωνία αυτή και οι οποίες προβλέπουν π.χ. ότι η μακεδονική γλώσσα ανήκει στις νοτιοσλαβικές γλώσσες. Η ουσία είναι ότι, τελικά, ο μακεδονισμός, ως έννοια, ως ιδιότητα και ως προσδιορισμός μονοπωλείται από τους Σλαβομακεδόνες και αυτό είναι το κυρίαρχο και το αδύνατο σημείο της Συμφωνίας αυτής, αφού, εν τέλει, οι Σλαβομακεδόνες δεν είναι, σε καμμία περίπτωση, οι (μοναδικοί) Μακεδόνες.
 
Όμως, το σημερινό δημοσίευμα δεν έχει σκοπό να κάνει μία, ακόμη κριτική, στο περιεχόμενο της Συμφωνίας των Πρεσπών. Σκοπεύει να ασχοληθεί με ένα μέρος, από το σκοτεινό παρασκήνιό της, το οποίο αφορά το βαθύ αμερικανικό κράτος και τις συγκρούσεις του, με την κυβέρνηση του Donald Trump, οι οποίες συγκρούσεις, τελικά, οδήγησαν, στην άνοδο και στην πτώση μιας σκοτεινής προσωπικότητας της ελληνικής πολιτικής ζωής. Του εμπνευστή της Συμφωνίας των Πρεσπών. Του Νίκου Κοτζιά.
 
 
 
 
Ο ίδιος ο Νίκος Κοτζιάς, στο βιβλίο που εξέδωσε, δεν λέει κάτι το συγκεκριμένο. Μιλάει, για την δυσαρέσκεια του ρωσικού παράγοντα, για την Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία δυσαρέσκεια αφορούσε και το πρόσωπό του, επειδή υπήρξε ο αρχιτέκτονας της Συμφωνίας αυτής, που οδηγούσε την Σλαβομακεδονία, στην ένταξή της, στο ΝΑΤΟ, εξυπηρετώντας τα αμερικανικά συμφέροντα. 
 
Πέραν αυτού, το οποίο, άλλωστε, είναι και γνωστό, ο Νίκος Κοτζιάς μιλάει και για μια οργανωμένη επίθεση, από υπουργούς (εννοεί τον Πάνο Καμμένο, αλλά και άλλους) και από πολιτικούς αντιπάλους του, που ελέγχουν κάποια ΜΜΕ και επηρεάζουν την πολιτική ατζέντα και την κοινή γνώμη και η οποία επίθεση αποσκοπούσε, στην δολοφονία του χαρακτήρα του. Βέβαια, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών έχει προαναγγείλει την έκδοση και νέου βιβλίου, αλλά, μέχρι τώρα, δεν έχει πει περισσότερα.
 
Αυτό που μου δημιούργησε μεγάλη εντύπωση και άφησε πολλές και αναπάντητες απορίες δεν είναι αυτά που ο Νίκος Κοτζιάς λέει. Είναι αυτά, που δεν λέει. Και αυτά, που δεν λέει και τα οποία κρατούν ακόμη διαταραγμένες τις σχέσεις του, με τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι, απείρως, πιο σημαντικά, από αυτά που λέει, αφού ο παλιός κνίτης, που έγινε υπηρέτης των αμερικανικών συμφερόντων, δεν αναφέρεται, στις αιτίες, για τις οποίες οδηγήθηκε, σε παραίτηση, από την θέση του υπουργού Εξωτερικών, στις 20/10/2018.
 
Πολλοί θεωρούν δεδομένο ότι ο Νίκος Κοτζιάς υποχρεώθηκε, σε παραίτηση, για να κρατηθούν οι ισορροπίες, με τον Πάνο Καμμένο, μέσα στο κυβερνητικό σχήμα. Αυτή η εκδοχή φαίνεται αληθοφανής, αλλά δεν είναι αληθής, αφού και ο ίδιος ο Νίκος Κοτζιάς έχει πει ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, για την ψήφιση της Συμφωνίας με την Σλαβομακεδονία, είχε βρεθεί, ήδη, από το 2017. Δεν ήταν ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝΕΛ, τα εμπόδια, για την κατάρτιση και την ψήφισή της. Ο Πάνος Καμμένος μπορούσε να οδηγηθεί, εάν χρειαζόταν, σε παραίτηση, από τον Οκτώβριο του 2018, έτσι ακριβώς, όπως έγινε τον Ιανουάριο του 2019.
 
Όμως, κάτι τέτοιο δεν έγινε τον Οκτώβριο του 2018. Αντί να υποχρεωθεί, σε παραίτηση, ο Πάνος Καμμένος, οδηγήθηκε, σε παραίτηση, ο Νίκος Κοτζιάς, όταν, μέσα στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ο πρωθυπουργός, τον άφησε ακάλυπτο, στις σφοδρές και επί του προσωπικού, επιθέσεις του Πάνου Καμμένου, ο οποίος (λέγεται ότι) κατηγόρησε τον Νίκο Κοτζιά ότι χρηματοδοτήθηκε, από τον George Soros, για να χρηματίσει τα ΜΜΕ της Σλαβομακεδονίας, προκειμένου να υποστηρίξουν την κατάρτιση και την υπογραφή της Συμφωνίας. Την προβολή αυτού του ισχυρισμού, άλλωστε, ο ίδιος ο πρώην υπουργός Εξωτερικών την έχει επιβεβαιώσει και ο πρωθυπουργός δεν έχει διαψεύσει, ενώ ο Πάνος Καμμένος έχει, δημοσίως, αναφερθεί, σε κάποιες δουλειές, που έδωσε ο Νίκος Κοτζιάς, ως ΥΠΕΞ, σε εταιρεία του Αμερικανού μεγαλοεπιχειρηματία, ο οποίος, όπως φαίνεται, έχει συμφέροντα, στην Βόρεια Μακεδονία. 
 
Γιατί, όμως, τελικά, τον Οκτώβριο του 2018, ο Αλέξης Τσίπρας άφησε ακάλυπτο τον Νίκο Κοτζιά και όχι τον Πάνο Καμμένο
 
Υπάρχει απάντηση. 
 
Η απάντηση είναι ότι ο Νίκος Κοτζιάς είχε πέσει, στην δυσμένεια, όχι, μόνο, του Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά και της κυβέρνησης του Donald Trump.
 
Γιατί, όμως, είχε πέσει, στην δυσμένεια του Donald Trump Αν διαβάσουμε το βιβλίο "Deep State Target", που δημοσίευσε, στις 26/3/2019, ο George Papadopoulos, ο Ελληνοαμερικανός συνεργάτης της προεκλογικής εκστρατείας, που διεξήγαγε ο Αμερικανός πρόεδρος, το 2016, καθίσταται σαφής η αιτία της (φαινομενικά) παράδοξης απομάκρυνσης του Νίκου Κοτζιά. Εδώ, πρέπει να πω ότι ο George Papadopoulos, μετά την εκλογική νίκη του Donald Trump, επί της Hillary Clinton, κατέστη στόχος της έρευνας του Robert Mueller, ο οποίος ανέλαβε να ερευνήσει τις σχέσεις του Αμερικανού προέδρου, με την Ρωσία, πριν την εκλογή του και το κατά πόσον αυτές αλλοίωσαν το εκλογικό αποτέλεσμα, στις προεδρικές εκλογές των Η.Π.Α. 
 
 
 
 
 
Στον, παραπάνω εικονιζόμενο George Papadopoulos ασκήθηκε ποινική δίωξη και τον Σεπτέμβριο του 2018, καταδικάστηκε, σε φυλάκιση 14 ημερών, για ψευδή κατάθεσή του, στο FBI, για τις επαφές του, με Ρώσους, οι οποίοι του είπαν ότι είχαν στα χέρια τους βρωμιές της Hillary Clinton. Και φυσικά, οι βρωμιές αυτές ήσαν το γνωστό προσωπικό της αρχείο, με τα e-mails της, όταν ήταν υπουργός εξωτερικών, στην κυβέρνηση του Barack Hussein Obama. Ένα αρχείο, το οποίο είχαν υποκλέψει οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, το δημοσίευσαν, μέσω των Wikileaks του Julian Assange και εξέθεσαν, ανεπανόρθωτα, την υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος.
 
Κάπου εδώ, είναι που εμπλέκεται ο Νίκος Κοτζιάς, τον οποίο, όπως αναφέρει, στο βιβλίο του, ο George Papadopoulos, τον είχε συναντήσει, κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του Donald Trump. Αυτή την συνάντηση, ο George Papadopoulos την χαρακτηρίζει, ως το μεγαλύτερο λάθος του, διότι, σε αυτήν, για πρώτη και για μοναδική φορά, έκανε λόγο, για την πιθανότητα οι Ρώσοι να κατέχουν τα e-mails της Hillary Clinton.
 
Αυτά αναφέρει, στο βιβλίο του ο Ελληνοαμερικανός συνεργάτης του Donald Trump. Και αυτά, προφανώς, θα έγιναν γνωστά στον Αμερικανό πρόεδρο και το επιτελείο του, πολύ πριν γράψει αυτό το βιβλίο. Εννοείται ότι δεν έχει κανέναν λόγο να λέει ψέμματα, για τον Νίκο Κοτζιά και όσα του είπε και τα οποία του τα είπε, όπως λέει ο George Papadopoulos, όταν ήσαν μόνοι. 
 
Ηθελημένα, ή ανοήτως ποιών, ο Νίκος Κοτζιάς έδωσε την πληροφορία αυτή, ο ίδιος, ή μέσω τρίτων, στο επιτελείο της Hillary Clinton (την οποία η μεγίστη πλειοψηφία των διεθνών ΜΜΕ και ο ελληνικός πολιτικός κόσμος θεωρούσαν, ως βέβαιη νικήτρια των αμερικανικών προεδρικών εκλογών του 2016).
 
Γύρω από το ζήτημα αυτό, τα όσα έχει πει και τα όσα έχει κατηγορηθεί ο George Papadopoulos, καθώς και τα όσα αφορούν την εμπλοκή του Νίκου Κοτζιά, στην υπόθεση αυτή, μένουν να μαθευτούν πολλά, τα οποία, μέχρι τώρα, μένουν, στο σκοτάδι, λόγω της μυστικότητας της έρευνας του Robert Mueller.
 
Μετά από όλα αυτά, νομίζω ότι αρχίζει να ξεκαθαρίζει το τοπίο, όσον αφορά την υπόθεση της παραίτησης του Νίκου Κοτζιά και το γιατί ο Αλέξης Τσίπρας τον άφησε ακάλυπτο, στο υπουργικό συμβούλιο, προτιμώντας να κρατήσει, προσωρινά, τον Πάνο Καμμένο, στην κυβέρνηση και όχι τον ιδρυτή του "ΠΡΑΤΤΩ" (και το οποίο ο πρώην υπουργός Άμυνας έχει, ευφυώς, χαρακτηρίσει, ως "εισπράττω").
 
Με λίγα λόγια, ο Νίκος Κοτζιάς την πάτησε, αφού όσοι ανακατεύονται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες.
 
Ας πρόσεχε...