Τους χαζούς μας τους αστούς, 
τους εκάναν τσακωτούς, 
τρύπες, συνεχώς, τους βρίσκουν 
και σφαλιάρες όλο τους ρίχνουν. 
 
 
 
Τους αστούς τους έχει κόψει,
"δημοσιονομικό κενό", εν όψει, 
μα έχουν πλάκα οι πασάδες,
μας περνάνε, για γελάδες.
 
 
 
Ψάχνουνε οι ντόπιοι αστοί
να την κάνουν γυριστή,
μα οι δανειστές την καταβρίσκουν,
"δημοσιονομικό κενό" τους βρίσκουν.
 
 
 
Είναι κάτι εκατομμυριάκια,
κάπου 800 συνολάκια,
απ’ τον κόσμο, θα τα πάρουν
τις υποσχέσεις θα τουμπάρουν.
 
 
 
Κοροϊδέψαν βασικά,
τους ψηφοφόρους, μαζικά,
μειώσεις φόρων υποσχεθήκαν,
μα, "κενό" οι ξένοι βρήκαν.
 
 
 
Έτσι, σκέπτονται, ξανά,
τί να κάνουν, μ’ όλα αυτά,
με ετούτο το κακό,
που τους ήλθε, ξαφνικό.
 
 
 
Δημόσιες επενδύσεις θα μειώσουν,
μα την οικονομία θα σκοτώσουν,
ανάπτυξη δεν θα δούμε πάλι,
ούτε του χρόνου, με το κυάλι.
 
 
 
Πουλούν χαζά παραμυθάκια,
πού'ναι, για μικρά παιδάκια,
κι όμως, κάποιοι τους πιστεύουν,
αν και όλο λιγοστεύουν. 
 
 
 
Φταίνε, για τούτα, οι συριζαίοι,
πού'ρθανε καλοί κι ωραίοι,
μα, τον κόσμο κοροϊδέψαν
και τον απογοητέψαν.
 
 
 
Έτσι φέραν Μητσοτάκη,
σαν ένα καλό μορτάκι,
που ήλθε, για να ξεπεζέψει,
το μαγαζάκι να μαζέψει.
 
 
 
Είπ' ετούτος τα δικά του,
δήθεν, ναι, τα μυστικά του,
ήξερε τα παραμύθια
πού'θελαν, από συνήθεια.
 
 
 
Μα, δεν φταίει η κοινωνία,
της το φέραν, με την μία,
ότι άλλο δεν μπορεί να γίνει, 
απ' αυτό που, ήδη, εγίνη.
 
 
 
Οι αστοί αρχίσαν κλάψες,
ενώ έριχναν τις μάσες,
πως η Ελλάδα θα χαλάσει,
αν το ευρώ πάει ν' αλλάξει.
 
 
 
Δυστυχώς, ναι, τους πιστέψαν
και την χώρα καταστρέψαν,
οι άτιμοι οι συριζαίοι,
που αποδείχτηκαν μοιραίοι.
 
 
 
Τώρα η πατρίδα συνεχίζει,
στην τρικυμία να βαδίζει,
σκοτεινό είναι το μέλλον
και ουδόλως ενδιαφέρον.
 
 
 
Με πολλών τις αυταπάτες, 
πήραμε τις λάθος στράτες
κι όλοι πάμε, με τρεχάλα,
ίσα εμπρός, προς την κρεμάλα.
 
 
 
Βέβαια, υπάρχει ελπίδα,
μόνο πού'ναι μακρινή
και δεν κάνει για ασπίδα,
τούτην εδώ την εποχή. 
 
 
 
Ο κόσμος πρέπει ν' αλλάξει,
την "Ευρωπαϊκή Ένωση" να την πετάξει,
όλη μέσα στα σκουπίδια,
να την φάνε εκεί, τα φίδια.
 
 
 
Άλλος δρόμος δεν υπάρχει,
όσο η γραφειοκρατία άρχει.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να σκύψει,
άμα θέλει ν' ανανήψει.
 
 
 
Τέρμα, πια, οι αυταπάτες,
είναι κακές αυτές οι πλάτες.
Η "Ε.Ε." θε να ψοφήσει,
και η χώρα θα ανθίσει.