Το παραπάνω διάγραμμα, που παρουσιάζει τις εξελισσόμενες και αναμενόμενες οικονομικές επιπτώσεις των πολιτικών για την αντιμετώπιση του COVID-2019, ως προς τον βαθμό και την έκταση της δυσμένειας της οικονομικής κρίσης, σε αναλογία της έκτασης και της έντασης των μέτρων, για την λεγόμενη αντιμετώπιση των πραγματικών και των υποτιθέμενων επιπτώσεων του κορωνοϊού, στον γενικό πληθυσμό των χωρών του αναπτυγμένου και του αναπτυσσόμενου κόσμου είναι, απολύτως, χαρακτηριστικό.
 
Το διάγραμμα δείχνει τον άμεσο συσχετισμό της βαρύτητας των οικονομικών επιπτώσεων, σε κάθε χώρα, με την αντίστοιχη βαρύτητα των μέτρων, που ελήφθησαν και οδήγησαν, στην παύαη ολόκληρων τομέων της οικονομικής δραστηριότητας των χωρών αυτών, με ένα γενικό και αναμφισβήτητο συμπέρασμα : 
 
Όσο σκληρότερα ήσαν και θα εξακολουθήσουν να είναι, τα μέτρα εγκλεισμού των οικονομικών δραστηριοτήτων, σε κάθε χώρα, τόσο μεγαλύτερη είναι - και πρόκειται να είναι - η οικονομική κατακρήμνιση, που θα ακολουθήσει.
 
Και όλα αυτά, ενώ, όσο κυλάει ο καιρός, γίνεται κατανοητό ότι δεν έχουμε να κάνουμε, με κάποια πανδημία μιας ασθένειας, η οποία να μπορεί να παραλλήλιστεί, με τις πολλές και μεγάλες πανδημίες νοσημάτων μεγάλης εμβέλειας, όπως π.χ., με εκείνη της ισπανικής γρίπης του 1918 - 1919, που άφησε πίσω της, κάπου 100.000.000 νεκρούς. Δεν έχουμε να κάνουμε, ούτε καν με την ασιατική γρίπη του 1958, την γρίπη του Χονγκ Κονγκ του 1969, που άφησαν πίσω τους, 2.000.000 και 1.000.000 έκαστη, χωρίς, τότε, οι χώρες της Δύσης να πάρουν έκτακτα μέτρα, τα οποία να μοιάζουν, έστω και από απόσταση, με τα μέτρα, που πήραν και εξακολουθούν να λαμβάνουν, στις ημέρες μας, για τον COVID-2019. 
 
Ο σύγχρονος νέος κορωνοϊός αποτελεί μιαν ανώδυνη, επιδημιολογικά, δυνητική νόσο (οι περισσότεροι φορείς του COVID-2019, όπως είναι γνωστό, δεν νοσούν και περνούν την υποτιθέμενη, ως ασθένεια, στο πόδι), η οποία μπορεί να γίνει επικίνδυνη, για άτομα μεγάλης ηλικίας και για εκείνους, οι οποίοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι, σε όλες τις περιπτώσεις αυτές, ο κορωνοϊός, που ευθύνεται, για τον θάνατο όσων διαγιγνώσκεται ότι έχουν και COVID-2019, μαζύ με τα αποκαλούμενα, ως υποκείμενα νοσήματα, όπως ομολόγησε ο ίδιος ο Σωτήρης Τσιόρδας, ο οποίος μας είπε ότι, μέσα στους 163, έως τώρα, νεκρούς, που έχουν καταγραφεί, ως πάσχοντες από τον κορωνοϊό, περιλαμβάνονται και άτομα, τα οποία πέθαναν, στην πραγματικότητα, από άλλη αιτία.
 
Γι' αυτήν την, ουσιαστικά, ανώδυνη νόσο, οι πλείστες κυβερνήσεις των χωρών της Ευρώπης έλαβαν μέτρα εγκλεισμού των οικονομιών τους, με αποτέλεσμα την σφοδρότατη οικονομική κρίση, που εξελίσσεται και η οποία, συν τω χρόνω, πρόκειται να ενταθεί, όπως δείχνει το παραπάνω διάγραμμα, ανάλογα με τον βαθμό εγκλεισμού των οικονομικών δραστηριοτήτων, σε κάθε χώρα.
 
Να διευκρινίσω, εδώ, μερικά πράγματα :
 
Δεν πιστεύω ότι ο COVID-2019 ειναι προϊόν της Δύσης, για να πλήξει την Κίνα, στο επίπεδο του διεθνούς εμπορίου. Ο ιός προέκυψε, είτε - το πιθανότερο - εκ φυσικής επιλογής, είτε ξέφυγε, από κάποιο κινεζικό βιολογικό εργαστήριο.
 
Ό,τι και αν έγινε, ως προς την προέλευση του κορωνοϊού, τελικά, η όλη ιστορία χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται, από την Δύση, για να πλήξει την Κίνα, στο επίπεδο του παγκόσμιου εμπορικού ανταγωνισμού, με βασική ευθύνη του Πεκίνου, το οποίο, μέσα, σε συνθήκες πραγματικού πανικού, με τα μέτρα αποκλεισμού των οικονομικών δραστηριοτήτων της χώρας,  τα οποία πήρε, επέτεινε, εις το έπακρον, ένα πρόβλημα, το οποίο μπορούσε, εύκολα, να το διαχειρισθεί, εάν επικρατούσε η απαραίτητη ψυχραιμία, που, περιέργως, δεν επικράτησε, σε εκείνους, που πήραν τις σχετικές αποφάσεις, διευκολύνοντας, έτσι, τον σχδιασμό των ανταγωνιστών της Κίνας, όπως καταγράφει το διάγραμμα, το οποίο δείχνει μια δραματική συρρίκνωση του κινεζικού ΑΕΠ, της τάξεως του 10%.
 
Από την άλλη πλευρά, η Σουηδία, της οποίας η κυβέρνηση αρνήθηκε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα αποκλεισμού των οικονομικών δραστηριοτήτων, στην χώρα της, όπως φαίνεται, στο διάγραμμα, δεν πρόκειται να έχει ουσιαστικές αρνητικές επιπτώσεις, στην ανάπτυξη της οικονομίας της, ακριβώς, εξ αιτίας αυτής της πρακτικής, που ακολούθησε. Βέβαια, η σουηδική οικονομία θα πληγεί, από τις δυσμενείς της εξαγωγικής της βιομηχανίας, η οποία θα υποστεί μια πτώση των εσόδων της, εξ αιτίας των σκληρών οικονομικών μέτρων, που έλαβαν οι εξωτερικοί εταίροι της, αλλά η διακύμανση της οικονομίας της,  η οποία προβλέπεται να φθάσει, κάπου, ελάχιστα, κάτω από το 0% (ίσως, κάπου, στο -0,5%, έως -1%), δεν μπορεί να συγκριθεί, με τις άλλες χώρες της Δύσης, όπου η οικονομική κρίση πρόκειται να βρεθεί, σε έξαρση, με την Ιταλία και την Ισπανία να υπολογίζεται, στο -4,5% και στο -5%, αντίστοιχα, την Γαλλία να κυμαίνεται κάπου, στο -5,5%, έως -6% (η πτώση θα είναι περισσότερη, όπως υπολογίζω εγώ).
 
Στο διάγραμμα δεν φαίνονται οι αναμενόμενες επιπτώσεις των μέτρων εγκλεισμού του πληθυσμού, που πήρε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι υπουργοί της οποίας είχαν δίκιο, που πίεζαν τον πρόεσρο της κυβερνήσεως να μην πάρει τις αποφάσεις, που πήρε και τις οποίες, τελικώς, υποχρεώθηκαν όλοι τους να εφαρμόσουν, αποκλείοντας τις δραστηριότητες, σε ένα τεράστιο τμήμα της ελληνικής οικονομίας. Δεν φαίνονται οι επιπτώσεις, επειδή η Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται, στο διάγραμμα αυτό.
 
Όμως, όπως έχει πει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, το ελληνικό ΑΕΠ, το 2020, θα υποχωρήσει, στο -10% (-9,7% υπολογίζει η Commission) ενώ ουδόλως αποκλείεται, με δεδομένη την σαρωτική συρρίκνωση του τουριστικού τομέα, μέσα στο τρέχον έτος, η συρρίκνωση του ΑΕΠ της χώρας μας να είναι, ακόμη, μεγαλύτερη, ενώ είναι δεδομένο ότι οι οικονομικές επιπτώσεις θα έχουν έκταση, σε βάθος - τουλάχιστον - διετίας, με την πτώση του τουρισμού, η οποία δεν θα σταματήσει, ούτε το 2021, ούτε και το 2022.
 
Τελικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε, τον Μάρτιο του 2020, την λάθος απόφαση. Φυσικά, με τα ελλιπή δεδομένα και τον πανικό, που είχε προκληθεί, στις ευρωπαϊκές χώρες, εκείνη την εποχή, μπορούμε να κατανοήσουμε - όχι, όμως και να δικαιολογήσουμε - την δέσμη των καταστροφικών μέτρων αποκλεισμού της οικονομίας, που ανακοίνωσε, τότε και εφάρμοσε, στην συνέχεια. 
 
Αυτά τα μέτρα, όμως, που ήσαν αχρείαστα, φέρνουν φτώχεια και ίσως και πείνα, υπολογιζόμενων και των δυσμενών επιπτώσεων, στον τουρισμό, για ένα μεγάλο μέρος των οποίων η παρούσα κυβέρνηση δεν φέρει ευθύνη, αφού αυτές οι δυσμενείς επιπτώσεις, σε έναν μεγάλο βαθμό, θα έρχονταν, ούτως, ή άλλως, αφού και οι κυβερνήσεις των χωρών, που εξάγουν τουρισμό, θα προτιμήσουν να κρατήσουν, στον τόπο τους, εκείνους τους πολίτες, που θα ήθελαν να έλθουν στην χώρα μας, προκειμένου να τονώσουν τις δικές τους εσωτερικές αγορές, με την στροφή της αγοραστικής δύναμης των ανθρώπων αυτών, στις εσωτερικές τους οικονομίες. Αυτό είναι που έχει σημασία.