Παρά τα όσα λέγονται, η παραπάνω εικονιζόμενη "πίτα" του οικονομικού πακέτου, ως συνόλου, αλλά και ως προς την τμηματική του απεικόνιση (το ένα τμήμα των 750 δισ. € αφορά την συνολική δαπάνη, για τις οικονομικές επιπτώσεις του κορωνοϊού, κατά την περίοδο 2020 - 2023 και το άλλο τμήμα του 1,0743 τρισ. €, αφορά τα μεγέθη του "ευρωενωσιακού" προϋπολογισμού, κατά την επταετία 2021 - 2027), έτσι όπως αποφασίστηκε στην σύνοδο των ηγετών των κρατών μελών της "Ε.Ε.", είναι πολύ πτωχή και τσιγκούνικη και ως εκ τούτου, απέχει πολύ, από το να είναι ικανή να αντιμετωπίσει, βραχυχρόνια, αλλά και μακροχρόνια, την οικονομική κρίση, που μαστίζει τον "ευρωενωσιακό" χώρο.
 
Έτσι, οι "ευρωενωσιακοί", προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις του βλακώδους τρόπου, με τον οποίον αντιμετώπισαν την υποτιθέμενη, ως υγειονομική κρίση του COVID 2019 και τα δυσανάλογα υψηλά επίπεδα της οικονομικής κρίσης, που προέκυψαν, από τους παιδαριώδεις χειρισμούς των ευρωπαϊκών κυβενήσεων, αποφάσισαν ένα πτωχότατο πακέτο, ύψους 750 δισ. €, το οποίο αποτελείται, από 390 δισ. €, σε επιχορηγήσεις και σε 360 δισ. €, σε δάνεια, που, "φυσικά", μετά από τις πιέσεις των κρατών του πλούσιου βορρά, τις οποίες και επέβαλαν, στο τελικό κείμενο της απόφασης, θα συνοδεύονται, από Μνημόνια, με "μεταρρυθμίσεις" (περί αντιμεταρρυθμίσεων και δραστικής μείωσης των συνταξιοδοτικών, μισθολογικών και λοιπών δαπανών, πρόκειται)
 
Και επίσης φυσικά, σε αυτό το ποσόν των 750 δισ. € δεν προστίθενται, όπως ελέγετο, παλαιότερα, το ποσόν των 540 δισ. €, που προβλεπόταν, από την απόφαση του Eurogroup, στα τέλη του περασμένου Μαΐου. Τα 540 δισ. € αποτελούν μέρος των 750 δισ. € και όχι κάτι το επιπρόσθετο.
 
Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Mark Rute υπήρξε σαφής και προσδιόρισε το, άνευ ουδεμίας αμφισβητήσεως, καινούργιο - στην πραγματικότητα δεν είναι, καθόλου, καινούργιο, αλλά, απλώς, πρόκειται, για την συνέχεια και την γενίκευση των προηγουμένων - μνημονιακό πλαίσιο, μέσα, στο οποίο πρόκειται να κινείται η εκταμίευση, κυρίως, των προβλεπόμενων δανειακών ποσών, αλλά και αυτών των επιδοτήσεων, προς τις χώρες, που έχουν ανάγκη αυτά τα ποσά.
 
"Χρειαζόμαστε" είπε ο Mark Rute "μια ισχυρή Ευρώπη, σε έναν ασταθή κόσμο, αλλά μια ισχυρή Ευρώπη σημαίνει, επίσης, ότι οι χώρες που υστερούν, όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις, όσον αφορά την αγορά εργασίας, τις συντάξεις κλπ, πρέπει να καλύψουν την διαφορά. Εάν θέλετε δάνεια, ακόμη και επιδοτήσεις, νομίζω ότι είναι λογικό να εξηγήσετε, στους πολίτες της Ολλανδίας, ότι, σε αντάλλαγμα, αυτές οι μεταρρυθμίσεις έχουν πραγματοποιηθεί. Δεν αρκεί να εγγυόμαστε ότι θα πραγματοποιηθούν".
 
Όπως έχω αναφέρει, από την πρώτη ημέρα του περασμένου Ιουνίου, τα μέτρα σύγκρισης των δαπανών, για τις επιπτώσεις της βαρύτατης οικονομικής κρίσης, που έφεραν οι χειρισμοί, για την αντιμετώπισης του COVID 2019, είναι δυσμενέτατα, για την "Ευρωπαϊκή Ένωση", αφού η Ιαπωνία του πρωθυπουργού Σίνζο Άμπε, με, έναν πληθυσμό, πολύ μικρότερο, από αυτόν της "Ε.Ε", έχει ανακοινώσει ένα οικονομικό πρόγραμμα, το οποίο φθάνει, στα 875 δισ. €, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση του Donald Trump, με ένα επίσης, αρκετά μικρότερο πληθυσμό, από την "Ε.Ε.", πρόκειται να δαπανήσει πολύ περισσότερα, από τα 2,92 τρισ. €, που έχει ανακοινώσει και που έχει αρχίσει να ρίχνει, στην οικονομία των Η.Π.Α.
 
Από όλη αυτήν την τσιγκούνικη διαδικασία, μόνον, ένα πράγμα έχει σημασία, όπως, επίσης, έχουμε σημειώσει, σε αυτό, εδώ, το μπλογκ :  
 
Για πρώτη φορά, στην ιστορία της, η "Ευρωπαϊκή Ένωση" πρόκειται να δανεισθεί, αυτό το σύνολο του ποσού των 750 δισ. €, από τις διεθνείς χρηματαγορές, υπό την μορφή της Commission, ως αυτό που, πραγματικά είναι. Δηλαδή, όντας κάτι λιγότερο από κράτος, ήτοι, ως ένα ιδιότυπο διακυβερνητικό μόρφωμα διεθνούς οργανισμού.
 
Από εκεί και πέρα, το ποσόν του 1,0743 τρισ. €, του κοινοτικού προϋπολογισμού, για την επταετία 2021 - 2027, είναι και αυτό πτωχό. Πολύ πτωχό. Αντιστοιχεί, σε ένα ετήσιο ποσόν 153,47 δισ. €  - ήτοι το 0,83% του ετήσιου ΑΕΠ της "Ευρωπαϊκής Ένωσης", που έφθασε, κάπου, στα 18,45 τρισ. €, μετρούμενο, σε μονάδες αγοραστικής δύναμης του έτους 2017, το οποίο, μάλιστα είναι μεγαλύτερο, από αυτό, που πρόκειται να είναι, το 2020, εξ αιτίας των βαρύτατων οικονομικών επιπτώσεων του κορωνοϊού -, εκ του οποίου, ως προγράμματα του ΕΣΠΑ, μπορούν να εκταμιευθούν, ετησίως, στην Ελλάδα, ποσά της τάξεως των 5,43 δισ. €, με δεδομένη την εκταμίευση των προβλεπόμενων 38 δισ. €, κατά την διάρκεια αυτής της επταετούς περιόδου. (Το εάν αυτά τα ποσά θα εκταμιευθούν είναι κάτι το διαφορετικό και φυσικά, θα φανεί, στην πράξη. Και φυσικά τα ποσά αυτό δεν είναι κάτι το έκτακτο. Είναι ποσά, τα οποία είναι προβλεπόμενα και σε κάθε περίπτωση, ανεπαρκή, για να δώσουν την παραμικρή ώθηση, στην ελληνική οικονομία).
 
Ως εκ τούτου, η "ευρωενωσιακή" τσιγκουνιά φέρνει μιζέρια. Φέρνει φτώχεια και δυστυχία, αφού είναι, εξόχως, απίθανο να ορθοποδήσουν οι οικονομίες των χωρών της "Ε.Ε.". Και πολύ περισσότερο, είναι απίθανο να ορθοποδήσουν οι οικονομίες των χωρών του ευρωπαϊκού νότου.  
 
Μιζέρια και φτώχεια φέρνει και στην Ελλάδα, η "ευρωενωσιακή" τσιγκουνιά. Τα 72 δισ. €, για τα οποία γίνεται λόγος ότι θα πέσουν, στην ελληνική οικονομία, αποτελούν μια προπαγανδιστική παραφιλολογία, αφού προσθέτουν τα έκτακτα ποσά, για τις οικονομικές επιπτώσεις του κορωνοϊού, που αφορούν την προσεχή τριετία, με τα ποσά, με τα τακτικά ποσά του κοινοτικού προϋπολογισμού, που εκτείνονται, στα πλαίσια της προσεχούς επταετίας.
 
Σε αυτήν την προπαγανδιστική φιλολογία, επιδίδεται η κυβέρνηση, προκειμένου να σώσει τα προσχήματα. Προφανώς, θα τα σώσει, για ένα πρόσκαιρο χρονικό διάστημα, αλλά τα - όχι μακρινά - μελλούμενα πρόκειται να είναι σκοτεινά.
 
Στην πραγματικότητα, για τις βαρύτατες επιπτώσεις του κορωνοϊού, στην ελληνική οικονομία, η χώρα μας μπορεί να  πάρει, μνημονιακώ τω τρόπω, με ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων, το οποίο θα κρίνεται, από τον ESM και το αποκαλούμενο, ως "ευρωπαϊκό" συμβούλιο, ποσά, τα οποία, συνολικά θα μπορούν να φθάσουν, στα 32 δισ. €, σε βάθος τριετίας, εκ των οποίων τα 19,5 δισ. € - αντί των 22 δισ. €, που αρχικά προβλέπονταν - θα είναι επιχορηγήσεις και τα 12,5 δισ. € θα αποτελούν δάνεια, τα οποία θα δοθούν, με σαφείς όρους (όπως μπορεί να συμβεί, υπό προϋποθέσεις και με τις επιδοτήσεις, εάν οι βόρειες χώρες προβάλλουν αντιρρήσεις και επιτύχουν την ειδική πλειοψηφία του 55% των χωρών, που θα πρέπει να αντιπροσωπεύουν το 65% του συνολικού πληθυσμού της "Ευρωπαϊκής Ένωσης").
 
Όλα τα άλλα είναι άνευ ουσίας και συνουσίας (ή, μάλλον, μετά διαστροφικής συνουσίας)...