(Η ανακήρυξη κομμάτων, ως εγκληματικών οργανώσεων, από το ΚΚΕ, το 1947, ως την ΧΑ, το 2020).


 

 

 

Η ολοκλήρωση της δίκης της ¨Χρυσής Αυγής¨ και η δικαστική ανακήρυξή της, ως εγκληματικής οργάνωσης, μας δίνει την ευκαιρία να δούμε τα πράγματα, με έναν τρόπο περισσότερο νηφάλιο και ψύχραιμο και αποφεύγοντας τους συναισθηματισμούς, τον προσωπικό υποκειμενισμό και τις πολιτικές σκοπιμότητες. Και αυτό καθιστά την δικαστική απόφαση, βαθύτατα, προβληματική.

 

Αυτό συμβαίνει διότι, πέραν από τις βραχυπρόθεσμες πολιτικές και λοιπές επιπτώσεις αυτής της δικαστικής απόφασης, πρέπει να εξετάσουμε, τις μακροπρόθεσμες προοπτικές και τους δρόμους, που αυτή ανοίγει- προοπτικές και δρόμους, που, αν ανασκαλεύσουμε το απώτερο παρελθόν της ελληνικής πολιτικής ζωής, δεν αποτελούν κάτι το πρωτόγνωρο και πρωτοφανές, αφού η ανακήρυξη πολιτικών κομμάτων, ως εγκληματικών οργανώσεων είναι κάτι, που έχει ξανασυμβεί, με χαρακτηριστική περίπτωση, αυτή του ΚΚΕ, το 1947.

 

Και αν, το 1947, το μεταπολεμικό κράτος της κολοβομένης δημοκρατίας και της εντόπιας ολιγαρχίας, που προσδιόριζε τον χαρακτήρα του, ως αποικιοκρατούμενο κράτος των αμερικανικών συμφερόντων, σε συγκερασμό, με τα συμφέροντα της εντόπιας κλασικής αστικής τάξης, με την ανακήρυξη του ΚΚΕ, ως εγκληματικής οργάνωσης, διακήρυσσε την βούλησή του να συντρίψει το γραφειοκρατικό εργατιστικό κόμμα των Ελλήνων σταλινικών, στον εμφύλιο πόλεμο, που περισσότερο, από έναν χρόνο, πριν, είχε ξεκινήσει, το σημερινό κράτος της νεοαποικιακής χρεωδουλείας, με την καταδίκη της ¨Χρυσής Αυγής¨ και την ανακήρυξή της, επίσης, ως εγκληματικής οργάνωσης, έρχεται, αφενός μεν να επιβεβαιώσει την πολιτική συντριβή αυτής της νεοναζιστικής οργάνωσης, την οποία η ελληνική χρεωκοπία του 2010 ανέδειξε, το 2012, ως ένα μαζικό κοινοβουλευτικό κόμμα και αφετέρου δε, τον αναμφισβήτητο θρίαμβο του παραδοσιακού αστικού πολιτικού κόσμου και των γραφειοκρατών της κομμουνιστικής και της κομμουνιστογενούς αριστεράς, έτσι  όπως αυτός ο θρίαμβος προέκυψε, από τον ¨ιστορικό συμβιβασμό¨ του Ιουλίου – Αυγούστου του 2015 και την, επίσης, ιστορική ήττα της μεγίστης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας και την παγιοποίηση του σύγχρονου νεοαποικιακού καθεστώτος, που επιβλήθηκε, στην χώρα μας.

 

Αυτές οι μελαγχολικές διαπιστώσεις είναι που έχουν ουσιώδη σημασία, όσον αφορά την δίκη και την ποινική καταδίκη της ¨Χρυσής Αυγής¨. Όχι επειδή η απόφαση, με την οποία το νεοναζιστικό κόμμα ανακηρύχθηκε, ως εγκληματική οργάνωση, δεν είναι ορθή. Η δικαστική απόφαση είναι ορθή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να επισημανθούν οι ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις, που προκύπτουν, από την έκδοσή της.

 

Όλα αυτά σημαίνουν ότι το όποιο κίνημα, για την ουσιαστική αντιολιγαρχική δημοκρατία, που αχνοφάνηκε, πάνω στις στάκτες, που προέκυψαν, από την ελληνική χρεωκοπία του 2010 και έδωσε, σε έναν βαθμό, το παρόν του, στην διαδήλωση της 7/10/2020, για να υποδεχθεί την δικαστική απόφαση και να ακούσει την καταδίκη της ¨Χρυσής Αυγής¨, δεν πέτυχε τίποτε;

 

Όχι, συνέβαλε, στην απομυθοποίηση της νεοναζιστικής οργάνωσης, αλλά αυτή του η επιτυχία είναι αποσπασματική και σε έναν βαθμό, αποπροσανατολιστική, διότι αυτή η μερική, αυτή η κολοβή επιτυχία, επισκιάζεται και κρύβει την μεγάλη νίκη - τον θρίαμβο, όπως προανέφερα – του παραδοσιακού πολιτικού κόσμου της δεξιάς και της αριστεράς (και των μεγάλων τμημάτων της εντόπιας ολιγαρχίας, που αυτός αντιπροσωπεύει), απέναντι, σε αυτό το κοινωνικό κίνημα, στον βαθμό, που αυτή η καταδίκη παρουσιάζεται, θεωρείται και εν πολλοίς, αποτελεί νίκη της ελληνικής παραλλαγής της αστικής δημοκρατίας, στην, εν τοις πράγμασι, σημερινή μορφή της, ως νομιζόμενης δημοκρατίας, η οποία στεγάζει και επικαλύπτει το παρόν νεοαποικιακό καθεστώς της χρεωδουλείας (της σύγχρονης εκδοχής του μεσοπολεμικού καθεστώτος της Βαϊμάρης, μέσα στο οποίο ανδρώθηκε η παλαιά σέκτα των νεοναζιστών της ¨Χρυσής Αυγής¨), που έχει επιβληθεί, στην ελληνική κοινωνία.

 

Άλλωστε, σε τελική ανάλυση, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα είναι και αυτά, λίγο-πολύ, εγκληματικές οργανώσεις. Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν καταδικάσει, για την ιδιότητά τους αυτή.

 

Αυτή είναι η ουσία της όλης υπόθεσης.

 

Και αυτή η ουσία είναι, που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον…